HAZAR ASLAN- KAHVERENGİ KADIN/2

KAHVERENGİ KADIN - 2

​Bana bir şey oldu, kahverengi kadın,

Seni görmek isterim

Günler, aylar, yıllar ve asırlarca.

Dudağımda kuraklık yaratıyorsun.

Hani adın telaffuz edilse

Güneş doğar içime amansızca.

Ucundan görsem gözlerini

Her yanım bahar bahçe,

Çiçekler açar.

Ben senin gözlerini izlerim,

Utanması da kalmadı sevmelerimin.

Ulu orta haykırasım var seni,

Ulu orta sevmek...

Yaban çiçeklerine anlatırım

Boynu bükük,

Boynu kırık hayallerimi.

​Bana bir şey oldu, kahverengi kadın,

Irak, uzak seviyorum seni.

Mesafelerin kifayetsiz olduğunu sen nereden bileceksin?

Bir gülsen şöyle,

Bir baksan ellerime.

Ellerim ellerinde,

Gözlerim mesafeleri arşınlamış.

Gökyüzüne köşkünü dizdim,

Bir de gözlerinden bostan.

Hani tutsan ellerimden,

Ben ne Firdevsler düzerim, ne destan!

​Bana bir şeyler oldu, kahverengi kadın,

Şiirler yazarım

Vardan, yoktan...

Ha, bir de kirpiklerinden.

Bir de darağacı kurmuşum,

Sallanırım uçurumlarından.

Ben uçurumdan gelirim,

Sen gönlümün bağından.

Tutsan ya yüreğimden!

Beni ayrılığın yamacından tanırlar.

​Beni gözlerinin diyarından "HAZAR" bil.

​Hazar Aslan