YUNUS KOÇ- AKLINA GELİRSEM

Aklına Gelirsem

Beni en güzel günlerinde arama;

sevinç zaten kalabalıktır.

Bir akşam eve dönerken

yanındaki boşluk birden büyürse,

işte o vakit aklına geleyim.

Soğumuş bir çayın başında mesela,

çevirdiğin bir sayfada dalıp giderken

ya da herkesin yanından geçip gittiği

küçücük bir güzellik

seni olduğun yerde durdurursa…

Bana büyük cümleler ayırma,

hayatından koca bir yer de istemem.

Herkesten sakladığın o küçük odada

bir sandalye dursun yeter;

arada sessizce gelip oturayım.

Belki insanın birinde kalması

her gün hatırlanmak değildir zaten.

Bunca şey gelip geçerken,

hiç beklemediğin bir anda

içinden usulca

“o olsaydı” demektir.

Bir gün aklına gelirsem

beni çağırma.

Sadece yanındaki o boş sandalyeye bak.

Ben orada kalmışımdır.