MURAT ENGİN DENİZ İLE RÖPORTAJ

1-) Öncelikle sizi kısaca tanıyabilir miyiz?

Ben yazar ve şair Murat Engin Deniz. 1986 yılında Bursa’da, yağmurlu bir günde dünyaya geldim. Çocukluğum Bursa’nın Osmangazi ilçesinde, bir yanıyla şehir hayatının, diğer yanıyla köy yaşamının izlerini taşıyan topraklarda geçti. Hamzabey İlkokulunda başlayan eğitim yolculuğum, Çağlayan Köyü’nde devam etti. Ardından Ali Osman Sönmez Endüstri Meslek Lisesi Torna Tesviye Bölümünü, sonrasında Uludağ Üniversitesi Teknik Bilimler Meslek Yüksekokulu Tarım Makineleri Bölümünü tamamladım.

Yaklaşık yirmi yıldır otomotiv sektöründe, sanayinin zorlu çalışma koşulları içerisinde alın teriyle hayatımı sürdürüyorum. Fakat benim dünyam yalnızca fabrikadan, makinelerden ve mesai saatlerinden ibaret değil. On beş yaşında koyun güderken başlayan şiir yolculuğum, bugün narrative şiir kitaplarına, novella eserlerine, antolojilere ve edebiyat topluluklarına uzanıyor. On beş narrative şiir kitabımın yanı sıra on beş novella eserimle okurlarımla buluştum. Otuz farklı antoloji çalışmasına katkı sundum. Varyasyon Kalemler ve Şiirzade Dergisi’nin kurucusu olarak kalemleri bir araya getirmeye, edebiyat aracılığıyla insanlara umut olmaya çalışıyorum. Bir de yol bisikletim var. Ben kendimi yalnızca yazar veya şair olarak değil, pedallarıyla yolları, kalemiyle insan hikâyelerini keşfeden bir yol gezer olarak tanımlıyorum.

2-) Yazma serüveniniz nasıl başladı? İlk kaleminizi elinize aldığınız günü hatırlıyor musunuz?

Yazma serüvenim, on beş yaşındayken Çağlayan Köyü’nün meralarında koyun güttüğüm günlerde başladı. Elimde bir kalem, karşımda uçsuz bucaksız bir doğa vardı. Ormanların sessizliği, rüzgârın sesi, yağmurun toprağa düşüşü ve insanın kendi iç sesi bana bambaşka bir dünyanın kapısını aralıyordu. O günlerde yazdıklarımın bir gün kitaplara dönüşeceğini elbette bilmiyordum. Ben yalnızca içimde biriken duyguları kelimelere bırakıyordum.

İlk kalemimi elime aldığım günü bir takvim yaprağından çok, kendimi keşfetmeye başladığım bir zaman dilimi olarak hatırlıyorum. Çünkü bazı başlangıçlar insanın hafızasında bir tarih olarak değil, bir his olarak yaşar. Benim için yazmak da böyleydi. Önce şiirle başladım, sonra şiirin içinde hikâyeler görmeye başladım. Bir karakterin geçmişi, bir olayın başlangıcı, bir yolculuğun sonu zihnimde canlanıyordu. Böylece şiir ile hikâyeyi buluşturan narrative şiir anlayışına yöneldim. Bugün geriye baktığımda, o meralarda başlayan yolculuğun hâlâ devam ettiğini görüyorum.

3-) Yazarken sizi en çok besleyen duygu ya da düşünce nedir?

Beni en çok besleyen duygu, insanın bütün zorluklara rağmen yaşama tutunma mücadelesidir. Acı, özlem, sevgi, aile, dostluk, yalnızlık ve umut benim edebiyatımın temel taşlarıdır. İnsan bazen anlatamadıklarını bir şiire emanet eder. Bazen bir hikâyenin karakterinde kendini bulur, bazen de hiç tanımadığı bir insanın acısında kendi yarasını görür. Ben yazarken insanın bu ortak duygularına ulaşmaya çalışıyorum.

Hayatın bana öğrettiği önemli bir şey var: Her insanın görünmeyen bir hikâyesi bulunur. Sanayide çalışırken, bisiklet sürerken, bir yol kenarında dinlenirken veya bir insanın yüzündeki ifadeye bakarken o hikâyeleri düşünürüm. Özellikle nefes almak, mücadele etmek ve yeniden başlayabilmek benim için çok anlamlıdır. Astım ve solunum yetmezliği nedeniyle bisikletle kurduğum bağ da bu anlamı güçlendirdi. Yaşadıklarımı yalnızca kendime saklamak yerine kelimelere dönüştürmek istedim. Çünkü bazen bir insanın yaşadığı acı, başka bir insanın karanlığında küçük bir ışık olabilir.

4-) Sizi en çok etkileyen yazarlar veya şairler kimlerdir?

Edebiyat yolculuğumda beni etkileyen en önemli eserler arasında Homeros’un İlyada ve Odysseia destanları bulunuyor. Özellikle Odysseus’un yolculuğu, karşılaştığı engeller, kayıpları ve yeniden kavuşma arzusu benim anlatım anlayışım üzerinde iz bıraktı. Bu destanlarda yalnızca kahramanlık değil, insanın kendini arayışı, zamanla mücadelesi ve eve dönme isteği de vardır.

Benim ilgimi çeken, şiirin yalnızca bir duyguyu anlatmakla kalmayıp bir olayın içinde yaşayabilmesidir. Homeros’un destanlarında karakterler yol alır, mücadele eder, kaybeder ve değişir. Ben de kendi eserlerimde şiirin bu anlatıcı gücünden yararlanmaya çalışıyorum. Elbette her yazarın kendi sesi olmalı. Benim amacım bir başkasını taklit etmek değil, okuduğum eserlerden edindiğim birikimi kendi yaşam deneyimlerimle harmanlayarak özgün bir anlatım ortaya koymak. Çünkü edebiyat, geçmişten beslenirken kendi yolunu da açabilmelidir.

5-) Yazılarınızda özellikle işlemekten hoşlandığınız temalar nelerdir?

Eserlerimde insanın yaşam mücadelesini, sevgiyi, aile bağlarını, dostluğu, toplumsal sorunları, nostaljiyi, engelli bireylerin yaşamını ve umut arayışını işlemeyi seviyorum. Çocukluğumun mahalle kültürü, kasetlerin sesi, sokakta geçirilen günler ve doksanlı yılların samimiyeti de yazdıklarımda önemli bir yer tutuyor. Çünkü o yılların paylaşma duygusunun ve insan ilişkilerinin bugünün hızlı dünyasında yeniden hatırlanması gerektiğine inanıyorum.

Bunun yanında engelli bireylerin ve kas hastalığıyla mücadele eden çocukların yaşamlarına dikkat çekmek istiyorum. Bu nedenle edebiyat çalışmalarımı toplumsal farkındalıkla birleştirmeye gayret ediyorum. Benim için bir kitabın değeri yalnızca kaç kişiye ulaştığıyla ölçülmez; kaç insanın yüreğine dokunduğuyla da ölçülür.

Narrative şiirlerimde olay örgüsü, karakterler ve duygusal dönüşümler bir arada bulunur. Okur yalnızca bir duyguya tanıklık etmez, o duygunun içinden geçen bir yolculuğa katılır. Bazen bir savaşın, bazen bir aşkın, bazen bir ailenin, bazen de bir bisiklet yolcusunun hikâyesini anlatırım. Her eserde insanın kendisinden bir parça bulabilmesini isterim.

6-) Bir cümleyle kendinizi anlatmanız istense ne yazardınız?

“Ben, alın terini mısralara, yolları hikâyelere ve hayatın mücadelelerini umuda dönüştürmeye çalışan bir yol gezerim.”

Çünkü benim hayatımda kalemle emek birbirinden ayrılmaz. Gündüz sanayide çalışır, akşam kelimelerin dünyasına dönerim. Bazen yorgunluğumu bir şiire, bazen içimde kalan bir soruyu bir hikâyeye bırakırım. Bisikletimle çıktığım yollarda yalnızca mesafe katetmem; kendimi, insanları ve hayatın anlamını da ararım. Benim için yazarlık, yaşadıklarımı süsleyerek anlatmak değil, hayatın içinden aldığım duyguları samimiyetle paylaşmaktır.

7-) Genç yazarlara vermek istediğiniz en önemli tavsiye nedir?

Genç yazarlara ilk tavsiyem, çok okumaları ve yazmaktan vazgeçmemeleridir. Ancak yalnızca kitap okumalarını değil, hayatı da okumalarını öneriyorum. Bir insanın yüzündeki hüznü, bir yaşlının suskunluğunu, bir çocuğun sevincini, yağmurdan sonra toprağın kokusunu fark etsinler. Çünkü edebiyat yalnızca kitapların içinde değil, yaşamın her köşesinde bulunur.

İkinci tavsiyem, kendi seslerini aramalarıdır. Başka yazarları sevmek, onlardan etkilenmek doğaldır; fakat zamanla insan kendi anlatım biçimini geliştirmelidir. Ben narrative şiir anlayışında şiirle hikâyeyi bir araya getirmeye çalışıyorum. Genç bir yazar da kendisine özgü yolu bulabilir. Bir başkası kısa şiirlerle, bir diğeri romanlarla, bir başkası masallarla kendini ifade edebilir.

Son olarak, hemen tanınmayı veya yayımlanmayı tek başarı ölçüsü olarak görmesinler. Yazarlık sabır ister. Eleştiriye açık olsunlar, eserlerini geliştirsinler ve kalemlerini insanlığın yararına kullanmaya gayret etsinler. Çünkü gerçek başarı, yalnızca adının duyulması değil, geride anlamlı bir iz bırakabilmektir.

8-) Okurlarınızın eserlerinizi okuduktan sonra hangi duyguyla ayrılmasını istersiniz?

Okurlarımın kitaplarımı bitirdiklerinde kendilerini bir yolculuktan dönmüş gibi hissetmelerini isterim. Belki bir karaktere kızmış, bir başkası için üzülmüş, bir olay karşısında düşünmüş veya hiç beklemedikleri bir yerde umut bulmuş olsunlar. Kitabı kapattıklarında hikâyenin bitmesini ama duygusunun içlerinde yaşamaya devam etmesini arzu ediyorum.

Özellikle narrative şiirlerimde okurun yalnızca dizeleri değil, anlatılan olayları da hatırlamasını isterim. Bir karakterin mücadelesi ona kendi yaşamını düşündürsün; bir ayrılık, sevginin değerini hatırlatsın; bir yolculuk, yeniden başlamanın mümkün olduğunu göstersin. Eğer bir okurum kitabımı okuduktan sonra bir insana daha anlayışla yaklaşırsa, bir çocuğun mücadelesini fark ederse veya kendi hayatındaki zorluklara karşı biraz daha cesaret kazanırsa, kalemimin amacına ulaştığını düşünürüm.

9-) Yazmak dışında sizi besleyen ilgi alanlarınız nelerdir?

Yazmak dışında hayatımın en önemli parçalarından biri yol bisikletidir. Sağlık sorunlarım nedeniyle doktor tavsiyesiyle başladığım bisiklet sürmek, zamanla benim için bir yaşam biçimine dönüştü. Pedalların ritminde özgürlüğü, yollarda sabrı ve her varış noktasında yeniden başlamanın heyecanını buldum. Bisiklet ve 5K koşu yarışmalarına katıldım, madalyalar kazandım. Bu deneyimler bana insanın yalnızca fiziksel mesafeleri değil, kendi içindeki sınırları da aşmaya çalıştığını öğretti.

Bisiklet, yazarlığımın da bir parçası hâline geldi. Yolculuklar sırasında gördüğüm manzaralar, karşılaştığım insanlar ve yaşadığım zorluklar eserlerime ilham verdi. Böylece “Yol Gezer” kimliği ve bisiklet ile engelsiz yaşam temasını buluşturan çalışmalarım gelişti.

Bunun dışında doğayı gözlemlemeyi, tarihî olayları araştırmayı, insan hikâyelerini dinlemeyi ve farklı kültürleri tanımayı seviyorum. Türkiye ile Azerbaycan arasında edebiyat aracılığıyla kurulan dostluk köprüleri de benim için çok kıymetli. Çünkü insan bazen hiç gitmediği bir ülkeye, oradan gelen bir şairin dizeleri sayesinde yakınlık duyabilir.

10-) Henüz yazamadığınız ama bir gün mutlaka yazmak istediğiniz bir eser var mı?

Evet. Hayatın farklı dönemlerinde karşılaştığım insanların hikâyelerini, yolların hafızasını ve insanın iç dünyasındaki yolculuğu daha geniş bir anlatıda birleştirmek istiyorum. Özellikle bisikletle başlayan yolculukların farklı coğrafyalarda insanları nasıl buluşturduğunu anlatan eserler yazmak hayallerim arasında.

Benim için bir yolculuk yalnızca başlangıç ve bitiş noktalarından ibaret değildir. Yol boyunca karşılaşılan insanlar, beklenmedik olaylar, kayıplar, dostluklar ve insanın kendisiyle yaptığı hesaplaşmalar da yolculuğun parçasıdır. Bu nedenle gelecekte yazacağım eserlerde hem macerayı hem de insanın iç dünyasını daha derin biçimde ele almak istiyorum.

Ayrıca çocuklara ve gençlere ulaşan, onların hayal dünyasını genişleten, farklılıkların bir zenginlik olduğunu anlatan hikâyeler yazmayı önemsiyorum. Çünkü edebiyatın geleceği, yalnızca bugün yazılan eserlerde değil, yarının okurlarının kalbinde de şekillenecek.

11-) Şiirzade ailesinde yer almak sizin için ne ifade ediyor?

Şiirzade benim için yalnızca bir e-dergi adı değil, şiiri seven insanların bir araya geldiği ortak bir edebiyat yolculuğudur. Şairlerin birbirini tanıdığı, eserlerin paylaşıldığı, farklı düşüncelerin aynı çatı altında buluşabildiği bir ortam oluşturmayı önemsiyorum. Bir topluluğun gücü yalnızca üye sayısıyla değil, üyelerinin birbirine verdiği değerle ölçülür.

Şiirzade Diyarı adlı eserimde de bu düşüncenin masalsı bir karşılığını kurmaya çalıştım. Bir Osmanlı masalından esinlenen anlatıda, bir oba beyinin mücadelesiyle başlayan olaylar kedi ve fare savaşıyla şekillenir; zamanla okuru iksir şelalesinin gizemli dünyasına taşıyan bir şiir sığınağı masal yolculuğuna dönüşür. Bu hikâyede mücadele, hayal gücü ve farklı karakterlerin karşılaşması bir araya gelir. Benim için masallar, yalnızca çocuklara anlatılan olaylar değil, yetişkinlerin de kendilerinden bir şeyler bulabileceği sembolik dünyalardır.

Şiirzade ailesinde yer almak, bu hayal dünyasını gerçek hayattaki şair ve okurlarla buluşturmak anlamına geliyor. Her kalemin kendine özgü bir sesi var. Benim dileğim, bu seslerin birbirini bastırmadan aynı edebiyat yolculuğunda duyulabilmesi.

12-) Geleceğe dair edebiyat hedefleriniz ve hayalleriniz nelerdir?

En büyük hedeflerimden biri, narrative şiir anlayışının daha geniş bir okur kitlesi tarafından tanınmasıdır. Şiirin yalnızca kısa duygusal anlatımlardan ibaret olmadığını; karakterleri, olay örgüsü, çatışmaları ve gelişen hikâyeleriyle geniş bir anlatım alanına sahip olduğunu göstermek istiyorum. Bu anlayışla yazdığım on beş narrative şiir kitabının, kendi edebî yolculuğumun önemli bir bölümünü oluşturduğuna inanıyorum.

Bir diğer hedefim, Varyasyon Kalemler ve Şiirzade aracılığıyla daha fazla yazara ulaşmak, edebiyat dayanışmasını güçlendirmek ve toplumsal farkındalık çalışmalarını sürdürmek. SMA ve DMD kas hastalıklarıyla mücadele eden çocuklarımıza umut olmayı amaçlayan yayınların, antolojilerin ve projelerin çoğalmasını istiyorum.

Türkiye ile Azerbaycan arasında kurulan edebiyat bağlarının da gelişmesini arzuluyorum. Çünkü ortak şiir ve hikâye çalışmalarının kültürler arasındaki mesafeleri azaltabileceğine inanıyorum. Gelecekte daha fazla yol hikâyesi yazmak, farklı coğrafyaları bisikletimle keşfetmek ve bu yolculukları kitaplara dönüştürmek istiyorum. En önemlisi, ardımda yalnızca kitaplar değil, çocuklarıma ve insanların birbirine destek olduğu edebî bir edebiyat mirası bırakmak istiyorum.

13-) Tek kelimeyle “şiir” sizin için nedir?

Nefes.

Çünkü şiir benim için insanın iç dünyasını dışarıya taşımasının en samimi yollarından biridir. Bazen söyleyemediklerimi söyler, bazen kendime bile açıklayamadığım duyguları görünür kılar. Nefes almak nasıl yaşamın devamını sağlıyorsa şiir de benim için ruhun kendini ifade etme biçimidir. Özellikle yaşam mücadelesiyle geçen yıllarımda şiirin anlamı daha da derinleşti. Ben kelimeleri yalnızca yazmak için değil, hayatı daha iyi anlayabilmek için de kullanıyorum.

14-) Bir kitap, bir şair ve bir şarkı önerir misiniz?

Bir kitap olarak Homeros’un Odysseia eserini öneririm. Çünkü bu eser, bir yolculuğun yalnızca uzaklara gitmekten ibaret olmadığını, insanın kendisine ve ait olduğu yere dönme arzusunu da anlattığını düşündürüyor. Her okurun kendi hayatından bir yolculukla bu destan arasında bağ kurabileceğine inanıyorum.

Bir şair önerirken okurların yalnızca isimlere değil, farklı şiir anlayışlarına da açık olmasını isterim. Türk edebiyatının büyük şairlerini okuyarak dilin, duygunun ve düşüncenin farklı biçimlerde nasıl anlatılabildiğini keşfetmelerini öneriyorum.

Bir şarkı olarak ise insanın yolculuk duygusuna, özlemine ve umuduna dokunan eserleri seçerdim. Çünkü bazen bir şarkı, uzun bir şiirin anlatamadığı duyguyu birkaç dakikada yaşatabilir. Benim için önemli olan, önerdiğim eserin okurda veya dinleyicide bir iz bırakmasıdır. Kitap, şiir ve müzik; insanın kendisini tanımasına yardımcı olan üç ayrı kapıdır.

15-) Hayatınızı özetleyen bir alıntı veya kendi cümleniz?

“Yollar bisikletimle bedenimi uzaklara götürürken kalemim ruhumu kendi içime taşır; ben her iki yolculukta da insanı ararım.”

Bu cümle benim yaşamımı ve edebiyat anlayışımı özetliyor. Bisikletle çıktığım yollarda dış dünyayı keşfederken yazarken kendi iç dünyama dönüyorum. Birinde kilometreleri geride bırakıyorum, diğerinde yaşanmışlıkların içinden geçiyorum. Her ikisi de bana sabrı, mücadeleyi ve yeniden başlamayı öğretiyor.

Sanayide geçen çalışma hayatım bana emeğin değerini, edebiyat ise insanın görünmeyen dünyasını öğretti. Bu iki alanı birbirinden ayrı görmüyorum. Çünkü hayatın içinden gelmeyen bir anlatımın, hayatın bütün gerçekliğini taşıması kolay değildir. Benim cümlelerim de bu iki dünyanın kesiştiği yerde doğuyor.

16-) Ömrünüzün son sayfasına tek bir cümle bırakma hakkınız olsaydı, ne yazardınız?

“Ben bu dünyadan geçerken yalnızca kendi hikâyemi yazmadım; başka insanların hikâyelerinde de bir umut satırı olabilmek için yaşadım.”

İnsan ömrünün sonunda geriye dönüp baktığında yalnızca başardıklarını değil, dokunabildiği hayatları da hatırlamak ister diye düşünüyorum. Benim için kitapların sayısı, kazanılan madalyalar veya ulaşılan yollar kadar önemli olan şey, bir insanın hayatında güzel bir iz bırakabilmektir.

Bir okurumun eserimden güç alması, bir yazarın Varyasyon Kalemler, Varyasyon Kalemler Çocuk ve Şiirzade sayesinde eserini daha fazla insana ulaştırması veya bir çocuğun mücadelesine destek olmak için insanların bir araya gelmesi benim için büyük anlam taşır. Son sayfamda bunların izini bırakmak isterdim.

17-) Edebiyat sizce dünyayı değiştirebilir mi, yoksa sadece insanı mı?

Bence dünyayı değiştirmek insanın değişmesiyle başlar. Edebiyat önce bir insanın düşüncesine, duygusuna ve bakış açısına dokunur. O insanın başkalarına yaklaşımı değiştiğinde, bu değişim çevresine de yayılabilir. Bir kitap tek başına bütün dünyayı değiştirmeyebilir; fakat bir insanın hayatında yeni bir düşüncenin başlangıcı olabilir.

Edebiyatın gücü, okura hazır cevaplar vermekten çok, onun doğru soruları sormasını sağlamasında yatar. İnsan bir hikâyeyi okurken kendisini başka bir karakterin yerine koyabilir, daha önce anlamadığı bir acıyı kavrayabilir veya önyargılarını sorgulayabilir. İşte bu yüzden şiir, roman, masal ve hikâyelerin toplumsal bir sorumluluk taşıyabileceğine inanıyorum.

Varyasyon Kalemler, Varyasyon Kalemler Çocuk ve Şiirzade bünyesinde yürüttüğümüz çalışmaların da bu düşünceyle ilişkisi var. Edebiyatı dayanışmayla birleştirmek, insanları ortak amaçlarda buluşturmak istiyoruz. Çünkü dünyayı daha yaşanabilir hâle getirmek bazen büyük değişimlerden önce küçük bir anlayışla, bir dayanışmayla veya bir insanın başka bir insana uzattığı elle başlar.

18-) Sizi en çok değiştiren kitap mıydı, bir insan mıydı, yoksa yaşadığınız bir sessizlik mi?

Beni tek bir kitap, tek bir insan veya tek bir sessizlik değiştirdi diyemem. İnsan, hayatının farklı dönemlerinde yaşadıklarının toplamıyla dönüşüyor. Çocukluğumun doğası, çalışma hayatının zorlukları, sağlık sorunları, ailem ve bisikletle çıktığım yollar beni bugünkü insana dönüştüren parçalar oldu.

Homeros’un destanları anlatım biçimime yeni bir pencere açtı. Yaşamın içindeki mücadeleler ise yazdıklarımın duygusal temelini oluşturdu. Bazen insanın kendisiyle baş başa kaldığı sessiz anlar da en az kitaplar kadar öğreticidir. Çünkü sessizlikte insan, başkalarına anlatamadıklarını kendi içinde duymaya başlar.

Ben yazarlığı biraz da bu duyduklarını kelimelere dönüştürme çabası olarak görüyorum. Hayat beni yalnızca zorlamadı; aynı zamanda gözlemlemeyi, anlamayı ve anlatmayı öğretti. Bugün yazdığım her eserde bu yaşanmışlıkların bir izi bulunuyor.

19-) Eksik kalmış bir cümleyi tamamlar mısınız?

“İnsan, en çok ............................................... olduğunda kendisi olur.”

“İnsan, en çok kimseye kendini kanıtlamak zorunda kalmadan, vicdanıyla baş başa kaldığında kendisi olur.”

Çünkü insanın gerçek kimliğinin, başkalarına gösterdiği yüzünden çok, kimse görmediğinde yaptığı seçimlerde ortaya çıktığını düşünüyorum. Ünvanlar, başarılar ve insanların hakkımızda söyledikleri zamanla değişebilir. Fakat vicdanımızla kurduğumuz ilişki, kim olduğumuzu anlamamızda önemli bir ölçüdür.

Yazarlıkta da bu samimiyetin gerekli olduğuna inanıyorum. İnsan sırf beğenilmek için değil, gerçekten anlatmak istediği için yazmalı. Kendi duygularından kaçmadan, başkalarının duygularını da incitmeden anlatabilmeli. Kalemin dürüstlüğü, yazılan kelimelerin gösterişinden daha değerlidir.

20-) Son olarak, Şiirzade okurlarına söylemek istediğiniz birkaç cümle var mı?

Sevgili Şiirzade okurları, her birinizi kelimelerin, hayallerin ve dostluğun buluştuğu bu edebiyat yolculuğunda selamlıyorum. Şiirzade’yi şiiri seven şairlerin, yazarların ve okurların bir araya geldiği evrensel bir topluluk olarak görüyoruz. Bizim için önemli olan yalnızca eser yayımlamak değil, kalemler arasında köprüler kurmak, yeni seslere alan açmak ve edebiyatın birleştirici gücünü yaşatmaktır.

Şiirzade Diyarı’nın masalsı dünyasından Türkiye ile Azerbaycan arasında kurulan edebiyat dostluğuna kadar uzanan yolculuğumuzda hayallerimizi paylaşmaya devam ediyoruz. Şiiri Seven Dostlar adıyla yürüttüğümüz çalışmalar da bu anlayışın bir parçasıdır. İlk dergi antolojimiz olan Türkiye-Azerbaycan Şiiri Seven Dostlar Antolojisi’nde 52 yazarın bir araya gelmesi, farklı kalemlerin ortak bir edebiyat çatısı altında buluşabileceğini gösteren kıymetli bir adımdır.

Dileğim, bu birlikteliğin daha da büyümesi ve edebiyatın insanları birbirine yakınlaştırmaya devam etmesidir. Varyasyon Kalemler, Varyasyon Kalemler Çocuk ve Şiirzade olarak toplumsal farkındalığa katkı sunan projelerimizi de sürdürmek istiyoruz. SMA ve DMD kas hastalıklarıyla mücadele eden çocuklarımıza umut olmak, yazarlarımızın eserlerini tanıtmak ve dayanışmayı büyütmek bizim için önemlidir.

Sizlerden ricam, sevdiğiniz eserleri okuyarak, yorumlarınızla ve paylaşımlarınızla yazarlarımıza destek olmanızdır. Çünkü bir kalemin büyümesi, yalnızca yazanın emeğiyle değil, okurun ilgisiyle de mümkündür.

Unutmayın; bazen bir şiir bir insanın gününü, bir hikâye hayata bakışını, bir dayanışma ise bir ailenin umudunu değiştirebilir. Gelin, kelimelerimizi birbirimize karşı değil, birbirimiz için kullanalım. Şiirin, dostluğun ve umudun yollarında bir ağacın köklerinin yeni fidanları filizlendirmesi gibi birlikte yürüyelim. 

Eserleri: "Nefes Arayışı", "Uludağ Şiirsel Tırmanış", "Kestane Gülü", "Lina Yetim Gözyaşları", "Aylin Otizmin Işığında", "Sedef", "Kısmet Epilepsiden Kaçış", "Gazi Baba", "Suzi Sosyal Düşünceler", "Tatlı Aşkın Peşinde", "Eylem Gözlerim Sana Mühürlü", "Kartallar ve Leylek Savaşı 1934", "Aşk Sandığı", "Bir Yudum Ömür" ve "Bisikletime Çarparsan Ölürüm".

Bunun yanında on beş novella roman eseriyle de farklı türlerde üretmeye devam ettim.

"Hayalet Bisiklet", "Figen Fug", "Tekerlekli Patiler",

"Mührü Evvel Zamanı Uyandıran Çocuk", "Mührü Evvel Ahir Zaman Eşkıyaları", "Defne Yaprakları", "Buz Kraliçesi", "Annem Şarkılar Bizi Anlatır", "Servisteki Kalem Pedal", "Kurşun Maskeler", "Aynadaki Düşman", "Enkaz Altındaki Kemikler", “Şiirzade Diyarı”, "Labrodorit Bir Nefes Yolculuğuna Bisiklet" ve "Tandem Kalbin Sesi"